W ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu, 11 lutego br. w naszej szkole odbyło się wyjątkowe spotkanie poświęcone jednemu z najważniejszych twórców pochodzącemu z naszego regionu. Prelekcję pt. „Życie i twórczość Stanisława Wygodzkiego – poety i prozaika z Zagłębia” wygłosiła pro publico bono pani Izabela Tumas, bibliotekarka, regionalistka, autorka powieści „Tatko” (2025).
Prelegentka w niezwykle ciekawy sposób opowiedziała młodzieży z kl.4ŻO5 i 4SIM o swojej niezwykłej pasji zgłębiania losów Będzinianina – pisarza popularnego w latach 50. i 60. XX w., a dziś niemal zupełnie zapomnianego. Zaprezentowała również redagowany przez siebie facebookowy profil „Stanisław Wygodzki – pisarz”, stanowiący wyjątkowo cenne źródło wiedzy i tym samym przywracający pamięć o twórcy, który po marcu 1968 r. niemal na trwałe zniknął z powszechnej polskiej świadomości.
Podczas spotkania czwartoklasiści dowiedzieli się, że Stanisław Wygodzki (1907–1992) to postać, która łączy w sobie tożsamość zagłębiowską, polską i żydowską. Urodził się w rodzinie będzińskich Żydów. Jego ojciec, Izaak Wygodzki, był znanym działaczem społecznym i politycznym w Zagłębiu. Warto podkreślić, że Stanisław znajdował się w transporcie więźniów, opisanym przez Tadeusza Borowskiego w opowiadaniu „Proszę państwa do gazu”, a przypadek losu jego rodziny ma znamiona jeszcze większego tragizmu. 1 VIII 1943 r., podczas deportacji z getta do obozu zagłady, podał sobie, żonie i ukochanej czteroletniej córeczce Ince – luminal, substancję uspokajającą, której duża dawka powoduje zgon. Wygodzki jednak przeżył, gdyż jego dawka okazała się zbyt mała…
Przeszedł obozy koncentracyjne Birkenau, Sachsenhausen-Oranienburg i Dachau. W monachijskim szpitalu, gdzie leczył po wojnie gruźlicę, poznał swoja późniejszą drugą żonę, Irenę Beitner. W latach 1947–1948 pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki w Warszawie, zaś przez kolejnych pięć lat w Polskim Radiu jako kierownik literacki. Od 1953 r. zajmował się wyłącznie pracą literacką. W styczniu 1968 musiał wyemigrować do Izraela. W 1969 r. nawiązał współpracę z literacką prasą hebrajską i polskojęzyczną. Wstąpił do Związku Pisarzy Hebrajskich. W 1972 r. otrzymał nagrodę państwową za twórczość o Holokauście.
Wysłuchana prelekcja skłoniła uczniów do refleksji nad pamięcią oraz przejmującymi i pełnymi tragizmu losami pisarza. Zdobyta podczas wykładu wiedza pozwoli młodzieży na pogłębioną percepcję opowiadania Tadeusza Borowskiego oraz zauważenie intertekstualności obecnej w poezji ( S. Wygodzki „Lokomotywa”, „Córce”).
Spotkanie zostało zorganizowane przez panie: Annę Ciach i Beatę Ziembę zaszczycił swoją obecnością wicedyrektor szkoły p. Adam Urbańczyk. Wydarzenie wpisuje się w cykl aktywności w ramach realizowanej przez nauczycielki innowacji pedagogicznej pt. „Twórczy sposób na lekturę. Aktywne formy doświadczania literatury”.
