Wycieczki szkolne i rekreacyjne bywają różne: długie lub krótkie, przedmiotowe lub tematyczne, wiele z nich jest zazwyczaj udanych, ale wśród nich zdarzają się wycieczki wyjątkowe, które pozostawiają niezwykłe wspomnienia.
28 listopada młodzież z klas 3I5, 3ŻO5, 4ŻO5, 4ŻH5 , 5I5, 5SM5 naszego Centrum uczestniczyła w niezwykłej wycieczce do Warszawy, sfinansowanej w ramach programu MEN „Wyjście z klasą”. Była to podróż pełna literackich i teatralnych inspiracji, literatury – nie z podręcznika, lecz z samego serca miasta.
Naszą przygodę rozpoczęliśmy od obejrzenia adaptacji „Dziennika Anne Frank” w reż. Zbigniewa Brzozy w warszawskim Teatrze Lalka, którego siedziba znajduje się w Pałacu Kultury i Nauki. Warto podkreślić, że do pełnego uczestnictwa w spektaklu i właściwej percepcji tego przejmującego świadectwa dzieciństwa i dojrzewania w czasach Zagłady, uczennice i uczniowie zostali przygotowani podczas lekcji j. polskiego. Wspólnie ze swoją nauczycielką obejrzeli „Krótkie życie Anny Frank” – film dokumentalny zrealizowany przez Dom Anny Frank w Amsterdamie (scenariusz: Gerrit Netten i Wouter van der Sluis, 2001: Holandia), a następnie zostali zapoznani z zawiłymi losami wydania „Dziennika”, który znalazł się w Stanach Zjednoczonych oraz w Libanie na liście zakazanych książek.
Właściwe przygotowanie do percepcji treści oglądanych na scenie sprawiło, że młodzież z uwagą śledziła bardzo osobiste, nawet intymne myśli Anne, które aktorzy przedstawili z godną podziwu delikatnością. Szczególnie cenne były refleksje, które pojawiły się, kiedy narratorka i bohaterka dziennika, musiała znajdować dla siebie odpowiedzi na podstawowe pytanie o to, czym jest dobro, czym jest solidarność międzyludzka i jak się przeciwstawiać przemocy. Młoda publiczność dostrzegła główne przesłanie „Dziennika” ważne dla wszystkich odbiorów współcześnie i już na zawsze. To przekaz m.in. o tym, że jeśli nie wierzymy, że ludzie są dobrzy, to nasze życie traci sens. Potrzeba dobroci jest bowiem immanentnie wpisana w życie. Aby pełniej wybrzmiał temat, reżyser wykorzystał w spektaklu multimedia. Niezwykła gra aktorska Hanny Turnau (Anne), współczesna narracja i styl autorki dziennika sprawiły, że jej historia jako bardzo aktualna, dotyka współczesnego młodego widza i na długo pozostaje w pamięci.
Kolejnym punktem naszej wycieczki była lekcja w plenerze. Wędrówka po Warszawie tropem Stanisława Wokulskiego i innych bohaterów „Lalki” została połączona z warsztatami edukacyjno-kulturowymi przeprowadzonymi przez przewodniczki z Muzeum Warszawy. Przemierzając ulice stolicy, mogliśmy zobaczyć miejsca, które stały się tłem dla jednej z najważniejszych polskich powieści. Spacer był okazją, by przenieść się w czasie do XIX-wiecznej Warszawy. Zwiedzanie rozpoczęliśmy w rejonie pomnika Mikołaja Kopernika , gdzie z planu filmowego „Lalki” pozostała makieta sklepu, należącego do Stanisława Wokulskiego. Mieliśmy okazję zobaczyć m.in. Kościół Karmelitów , w którym Izabela Łęcka miała kwestować na cele dobroczynne, a także odnaleźliśmy miejsce, gdzie mieszkał i pracował stary subiekt Ignacy Rzecki ( ulica Wilcza 12 ).Wykonaliśmy zdjęcia Teatru Wielkiego, w którym Wokulski po raz pierwszy spotkał Izabelę Łęcką. Podziwialiśmy Pałac Jabłonowskich, w którym odbywały się tu odczyty i bal. Udało nam się dowiedzieć również wielu ciekawostek na temat życia samego Bolesława Prusa .Spacer zakończyliśmy przed Kościołem Kapucynów, w którym Rzecki zastał modlących się o szczęście w licytacji kamienicy Łęckich, baronową Krzeszowską (chcącą kupić ją jak najtaniej) i Tomasza Łęckiego (chcącego sprzedać ją jak najdrożej).
Ostatnim punktem wycieczki była wizyta w świeżo odrestaurowanym Pałacu Rzeczypospolitej. Młodzież naszego Centrum uczestniczyła wyjątkowym oprowadzaniu po wystawie stałej, na której zaprezentowano blisko 200 najcenniejszych obiektów ze zbiorów Biblioteki Narodowej.
Edukatorka, pani Dominika Kowalczyk, w niezwykle interesujący sposób opowiedziała o fascynującej historii Pałacu, którego budowa była wyrazem wielkich ambicji politycznych Jana Dobrogosta Krasińskiego (1639–1717), wojewody płockiego i starosty warszawskiego. Następnie przeszliśmy do sal wystawienniczych – tam chronologicznie wyeksponowano zabytki polskiego i światowego piśmiennictwa. Wystawę stałą otwiera najstarszy zabytek polskiej historiografii – Rocznik świętokrzyski dawny, w którym zostało zapisane zdanie: „Dubrovka venit ad Miskonem” (Dąbrówka przybyła do Mieszka), a kończy Przesłanie Pana Cogito Zbigniewa Herberta z wymowną frazą „Bądź wierny. Idź” (Zapraszamy do wirtualnego zobaczenia wybranych obiektów z wystawy stałej w Pałacu Rzeczypospolitej.
Nasza młodzież miała okazję obejrzeć m.in. Bogurodzicę, Kazania świętokrzyskie, Psałterz floriański, Rocznik świętokrzyski dawny, rękopisy kronik Galla Anonima i Wincentego Kadłubka, a także średniowieczne i renesansowe dzieła iluminatorów europejskich.
Na wystawie nie mogło też zabraknąć książki, która zmieniła świat, czyli epokowego dzieła Mikołaja Kopernika O obrotach sfer niebieskich, a także najcenniejszego z czterech luksusowych egzemplarzy Sforziady – jednej z najpopularniejszych książek renesansowej Italii.
Ze szczególnym zainteresowaniem uczestnicy wyjazdu oglądali rękopisy i pierwodruki dzieł znanych z lekcji języka polskiego, czyli m.in.: Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja, Jana Chryzostoma Paska (Pamiętniki), Jana Potockiego, Adama Mickiewicza (Oda do młodości), Juliusza Słowackiego (Balladyna ), Cypriana Kamila Norwida, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Elizy Orzeszkowej, Bolesława Prusa, Stefana Żeromskiego, Marii Konopnickiej, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Zofii Nałkowskiej, Bruno Schulza, Kazimierza Moczarskiego i Witolda Gombrowicza.
Z zachwytem uczniowie i uczennice technikum podziwiali cenne pamiątki po polskich noblistach: autografy Quo vadis i Krzyżaków Henryka Sienkiewicza, list Marii Skłodowskiej-Curie, notatniki Czesława Miłosza, a nawet jego Medal Noblowski.
Na wystawie zaprezentowano również zabytki kultury muzycznej: rękopisy Fryderyka Chopina, Henryka Mikołaja Góreckiego, utwory Agnieszki Osieckiej i Jacka Kaczmarskiego, co stanowiło okazję do pogłębienia ogólnej wiedzy o polskiej kulturze muzycznej.
Wycieczka nie tylko pozwoliła nam lepiej zrozumieć literaturę, różnorodność treści – w tym etycznych – jakie może ona przekazywać, ale także dostarczyła niezapomnianych emocji i inspiracji. Dziękujemy za zorganizowanie tak udanego wyjazdu Dyrekcji Centrum, p. dyrektorowi A. Urbańczykowi, p. dyrektor K. Tokarskiej, p. A. Ciach i ks. M. Kałuziakowi oraz wszystkim uczestnikom za wspaniałą atmosferę! Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji.
Teatr Lalka w Warszawie (spektakl)
Muzeum Warszawy – 2 przewodniczki nas oprowadzały (Barbara Jaraźna, Agnieszka Noworyta, nieoceniona pomoc Agnieszka Pogorzelska)
Pałac Rzeczypospolitej (Biblioteka Narodowa, oprowadzała nas Dominika Kowalczyk)
